مورد معرفی نوزاد دوازده روزه ای بود که دوران جنینی طبیعی داشت و هنگام تولد نیز سالم بود. وی به دلیل مشکلات تنفسی، بیقراری و استفراغ، با تشخیص سپتی سمی بستری گردید و تحت درمان با آنتی بیوتیک قرار گرفت. از کشت خون، بند ناف و سایر ترشحات بدن استافیلوکوک اپیدرمیدیس به دست آمد. علی رغم ادامه درمان، حال نوزاد رو به وخامت گذاشت و در نهایت پس از 14 روز بستری با تابلوی نارسایی تنفسی فوت نمود. بعد از اتوپسی و نمونه برداری از بافت ریه، تشخیص پاتولوژی پنومونی بینابینی دسکواماتیو (Desquamative interstitial pneumonia) مسجل گردید. این نوع پنومونی در دوران کودکی نسبتا نادر می باشد و در دوره نوزادی فقط چند گزارش مشکوک از این بیماری عنوان شده است. Schroeder در سال 1992 پنج مورد از پنومونی بینابینی نوزادان را که مشابه هیچ کدام از انواع تقسیم بندی قبلی پاتولوژی نبود گزارش نمود. از آنجا که تشخیص قطعی این بیماری به وسیله بیوپسی باز می باشد ممکن است دلیل نادر شمردن این بیماری عدم تشخیص موارد آن باشد. لذا پیشنهاد می گردد در صورت مشاهده علائم این بیماری در دوران نوزادی توجه بیشتری به درمان مبذول گردد.

زمینه و هدف: در سالهای اخیر عفونت های ناشی از استافیلوکوک های کواگولاز منفی افزایش پیدا کرده و یکی از شایع ترین عوامل عفونتهای بیمارستانی محسوب می شوند. این عفونت ها در بیماران با شنت و کاتترهای تعبیه شده، اختلال ایمنی و نوزادان شایعتر است. هدف مطالعه حاضر بررسی عفونتهای ناشی از استافیلوکوک کواگولاز منفی در کشت های خون کودکان بستری و بررسی حساسیت و مقاومت میکروبی بود.روش بررسی: 270 مورد کشت خون مثبت استافیلوکوک کواگولاز منفی در بیمارانی که در معاینه بالینی مشکوک به سپتی سمی بودند. در مدت 2 سال در آزمایشگاه مرکز پزشکی کودکان تبریز از نظر سپتی سمی و مقاومت آنتی بیوتیکی مورد مطالعه قرار دادیم.یافته ها: 54.4% از بیماران مذکر و 45.6% مونث بودند. میانگین سنی بیماران مورد مطالعه 28±10 ماه بود (حداقل سن یکروز و حداکثر 10 سال). از 270 مورد کشت خون مثبت از نظر استافیلوکوک کواگولاز منفی، 213 مورد سپتی سمی واقعی و 57 مورد (21.1%) دچار آلودگی خارجی و عفونت کاذب بودند. مقاومت نسبت به وانکومایسین در 7 مورد (2.6%) دیده شد.نتیجه گیری: توجه خاص به علایم بالینی، آزمایشگاهی و انجام کشت های خون مکرر در تشخیص سپتی سمی های ناشی از استافیلوکوک کواگولاز منفی اهمیت زیادی دارد. وانکومایسین داروی انتخابی سپتی سمی های ناشی از استافیلوکوک کواگولاز منفی است.

زمینه و هدف: سپتی سمی از علل مهم مرگ در اطفال است. در این مطالعه فراوانی عوامل خطر سپتی سمی در کودکان بررسی گردید.روش بررسی: این مطالعه توصیفی با بررسی پرونده پزشکی تمام بیماران یک ماهه تا 15 ساله مبتلا به سپسیس دارای کشت خون مثبت، بستری در بیمارستان بهرامی در سال های 90-1389 انجام گرفت. اطلاعات مربوط به سن، جنس، بیماری زمینه ای، وسایل پزشکی به کاربرده شده، میکروارگانیسم عامل سپسیس استخراج و در فرم جمع آوری اطلاعات ثبت گردید و سپس آنالیز آماری انجام شد. یافته ها: از کل 94 بیمار مورد بررسی 54.3% پسر، 51.1% زیر یک سال، 54.3% دارای بیماری زمینه ای (18.1% بدخیمی، 11.7% بیماری کلیوی) و 34% دارای اختلال رشد بودند، میکروارگانیسم های جدا شده از کشت خون شامل: 82% باکتری گرم مثبت (63.8% استاف کواگولاز منفی 10.6% استاف اورئوس) بود. کاتتر وریدی محیطی در 100%، کاتتر ادراری در 4.3%، شالدون در 5.4%، لوله گذاری داخل تراشه در 7.4%، لوله بینی- معده ای در 9.4% از بیماران وجود داشت. مورتالیتی 6.3% بود. نتیجه گیری: در بیمارستان بهرامی شیرخوران و بیماران مبتلا به بدخیمی و بیماری کلیوی در خطر بالاتری برای ابتلا به سپسیس قرار دارند و احتمال ایجاد سپسیس با باکتری های گرم مثبت بیش تر است.

پیش زمینه و هدف: سیاه زخم (Anthrax) از بیماری های مشترک بین انسان و دام می باشد این بیماری به وسیله باسیل گرم مثبت هوازی به نام باسیلوس آنتراسیس ایجاد می شود. 95% سیاه زخم ها پوستی، حدود 5% تنفسی و با شیوع کمتر گوارشی و به ندرت مننژیت و باکتریمی دیده می شود. در موارد مننژیت و سپتی سمی سیاه زخم، کانون اولیه عفونت پوستی یا تنفسی و یا گوارشی بایستی وجود داشته باشد، که باکتری از طریق انتشار خونی و یا لنفاتیک به سیستم عصبی مرکزی رسیده و تابلوی مننژیت را ایجاد نماید. در گزارش حاضر بیمار مورد معرفی، بدون کانون اولیه عفونت، تابلوی مننژیت و سپتی سمی مشاهده شده است.شرح حال: بیمار خانمی است 27 ساله، ساکن روستا، با سابقه مثبت تماس با دام، بدون سابقه قبلی با اختلال هوشیاری و تب بالا و با احتمال مننژیت حاد بستری گردید. سابقه علایم تنفسی، گوارشی و یا زخم مشکوک پوستی را نداشت. با تشخیص اولیه مننژیت حاد باکتریال کشت خون و کشیدن مایع مغزی – نخاعی (LP) انجام و درمان اولیه تجربی شروع گردید. بیمار 36 ساعت بعد از بستری فوت کرد. جواب دو نوبت کشت خون و کشت مایع مغزی – نخاعی باسیلوس آنتراسیس گزارش گردید.بحث و نتیجه گیری: بایستی در بیماران با تابلوی مننژیت حاد و بخصوص با سابقه تماس با دام، به رغم نداشتن علایم اولیه تنفسی، گوارشی و زخم مشکوک پوستی، به فکر مننژیت کشنده سیاه زخم باشیم.

زمینه و اهداف: عفونت چه به عنوان پاتولوژی اولیه و چه به عنوان عارضه ای از سایر بیماریها، علت مهم مرگ و میر نوزادی در تمام دنیا می باشد، مخصوصا در نوزاد نارس. عوارض و مشکلات نوزادان نارس بالای 35 هفته حاملگی، شبیه نوزادان ترم می باشد ولی نوزادان نارس زیر 35 هفته قسمت عمده مرگ نوزادی را تشکیل می دهند. این مطالعه برای تعیین شایعترین علل باکتریال سپتی سمی و تعیین مقاومت آنتی بیوتیکی عوامل باکتریال کشت شده در نوزادان نارس زیر 35 هفته انجام شده است.روش بررسی: در یک مطالعه توصیفی- مقطعی، موارد سپتی سمی زودرس و دیررس در نوزادان نارس زیر 35 هفته متولد شده در زایشگاه بیمارستان قائم مشهد در سال 84 شناسایی و مقاومت آنتی بیوتیکی عوامل باکتریال دخیل مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: از 175 نمونه کشت خون ارسالی از نوزادان نارس در 32 مورد کشت خون مثبت موجود داشت که در 12 مورد به 72 ساعت اول زندگی (سپتی سمی زودرس) و در 20 مورد به سپتی سمی دیررس مربوط بود. شایعترین علل باکتریال به ترتیب: کلبسیلا (%43.7) و استافیلوکوک کواگولاز منفی (%40.6) تعیین گردید. مقاومت آنتی بیوتیکی در مورد کلبسیلا شامل %30 به آمیکاسین، %77 به جنتامایسین و %88 به آمپی سیلین و %18 به کوتریموکسازول بود.نتیجه گیری: در نوزادان نارس مشکوک به عفونت، درمان آنتی بیوتیکی باید در جهت پوشش عوامل میکروبی شایع انتخاب گردد. بر اساس این مطالعه پوشش آنتی بیوتیکی باسیلهای گرم منفی و استافیلوکوک کواگولاز منفی در درمان سپتی سمی نوزادان نارس ضرورت دارد.

سابقه و هدف: سپتی سمی یکی از شایعترین علل مرگ و میر نوزادان در کشورهای در حال توسعه از جمله کشور ما می باشد. هدف از این بررسی، شناسایی شایعترین عوامل باکتریایی ایجاد کننده سپتی سمی نوزادان، تعیین مقاومت دارویی باکتریایی ایزوله شده و بررسی سایر عوامل زمینه ساز سپتی سمی در بخش نوزادان بیمارستانها می باشد.مواد و روشها: در یک مطالعه مقطعی که در بیمارستان کودکان قائم همدان از اردیبهشت ماه 77 لغایت مهر 78 انجام گرفت، کشت خون 620 نوزادن مشکوک به سپتی سمی مورد بررسی قرار گرفت. ضمنا ارتباط عفونت خونی نوزادان با وزن، جنس و سابقه بستری نیز مورد بررسی قرار گرفتند. جهت تعیین مقاومت دارویی سوشهای ایزوله شده، از روش انتشار در آگار (کربی – بائر) استفاده گردید.یافته ها: از مجموع 620 مورد کشت خون انجام شده، 104 مورد 16.8% کشت مثبت باکتریایی بدست آمد که شایعترین عوامل جدا شده بترتیب عبارت بودند از: پسودوموناس 26.9%، کلبسیلا 25%، استافیلوکوک اروئوس 14.4%، اشریشیاکلی 13.5%، استافیلوکوک اپیدرمیدیس 7.7% و سایر باکتریها 9.6% بیشترین خطر عفونت در نوزادان با وزن 1500-1000 گرم به میزان 30.8% بوده است. از نظر حساسیت آنتی بیوتیکی در آزمایشگاه (In vitro) موثرترین آنتی بیوتیکها در مورد باکتریهای گرم منفی و گرم مثبت به ترتیب سیپروفلوکساسین و سفتی زوکسیم می باشد.نتیجه گیری: سپتی سمی هنوز مساله عمده در بخش نوزادان است و بایستی تمهیدات لازم در پیشگیری آن اندیشیده شود.

سپتی سمی یکی از شایع ترین علل مرگ و میر نوزادان در کشورهای در حال توسعه می باشد. در یک مطالعه توصیفی – مقطعی که به منظور بررسی عوامل باکتریایی ایجاد کننده سپتی سمی نوزادان در بیمارستان آموزشی کودکان قائم همدان از اردیبهشت ماه 1377 تا مهر 1378 انجام گرفت، کشت خون 620 نوزاد مشکوک به سپتی سمی بررسی شد. نوزادان مبتلا از نظر توزیع وزنی، جنسی و سابقه بستری بودن نیز مورد بررسی قرار گرفتند. جهت تعیین مقاومت دارویی سوشهای جداشده از روش انتشار در آگار (کربی – بائر) استفاده گردید.از مجموع 620 مورد کشت خون انجام شده 104 مورد 8/16% کشت مثبت باکتریایی به دست آمد که شایعترین عوامل جداشده به ترتیب عبارت بودند از: پسودوموناس 9/26 %، کلبسیلا 25%، استافیلوکوک اورئوس 4/14%، اشریشیاکلی 5/13%، استافیلوکوک اپیدرمیدیس 7/7% و سایر باکتریها 6/9%. نوزادان زیر 1500 گرم در معرض بیشترین خطر عفونت بودند. از نظر حساسیت به آنتی بیوتیک ها، با کتری های گرم منفی و گرم مثبت به ترتیب به سیپروفلوکساسین و سفتی زوکسیم بالاترین حساسیت را نشان می دادند.از این مطا لعه می توان نتیجه گرفت که سپتی سمی هنوز مسئله عمده ای در بخش نوزادان است و بایستی تمهیدات لازم درباره پیشگیری از آن اندیشیده شود.